Figure 8 kogelvis op visite bij de tandarts

Door Gunther Koolen

Hoi,

Mijn broer heeft een Tetraodon biocellatus, oftewel een Figure 8 kogelvis, Puffy genaamd. Echter door een tekort aan slakken waren diens tanden ERG groot geworden. Zo groot zelfs dat hij zijn mond niet meer openkreeg, laat staan dat hij nog kon eten. Maar omdat hij dus geen slakken meer kon vangen, werd het alleen maar erger.

Nu had ik reeds op een Engelstalige website gelezen dat deze tanden te knippen zijn. Dus stelde ik mijn broer voor dat hij dat maar moest doen, anders zou het visje verhongeren. Maar dat zag hij eigenlijk niet zitten; zo die vis vastnemen en bewerken met een nagelknipper! Tja, het is dan ook niet zo vanzelfsprekend.

Maar na enkele weken aan te dringen, hebben we hem toch zover gekregen dat hij de kogelvis tot bij ons bracht. We spreken nu over zaterdag 1 april (2006), maar nee, dit is géén aprilgrap.

Mijn vriendin wilde onmiddellijk proberen, want het was best zielig om te zien die immense tanden voor zo’n klein visje! Met een visnetje en een nagelknip in de aanslag gingen we van start. De kogelvis liet zich vrij goed vangen en ik hield hem vast (ik had het netje vast met hem in, dus ik raakte hem niet direct aan, anders zou ik zijn slijmhuid beschadigen). Mijn vriendin probeerde te knippen. Maar zijn boventanden zaten achter zijn onderlip, dus die moest ze eerst aan de kant duwen, en pas dan kon ze achter de tanden geraken. Dat lukte natuurlijk niet van de eerste keer. Na een minuutje proberen werd de kogelvis toch wat onrustig en hij blies zich op (puffen dus). Dus lieten we hem maar even los om te bekomen. Wij zelf moesten ook even bekomen, want dat was toch best wel spannend! Een paar minuten later probeerden we nogmaals, maar toen blies hij zich vrijwel onmiddellijk op. Hij had er duidelijk geen zin meer in. We lieten hem dus maar met rust.

Enkele uren later probeerden we dan nog eens. Deze keer had ik de vis uit het water genomen zodat mijn vriendin hopelijk gemakkelijker kon zien waar ze moest knippen. Maar wederom lukte het niet om de nagelknipper just te positioneren. Derde poging mislukt. Toen keerden we de rollen om, en ging ik proberen te knippen. Maar dat lukte mij ook niet. Wederom mislukt. Om verdere stress te voorkomen besloten we de vis maar nieuw water te geven en zijn bakje af te dekken en hem een nachtje rust te gunnen.

Zondag namiddag probeerden we nogmaals. Maar deze keer stelde mijn vriendin voor om hem zelf vast te houden EN te knippen. Dus ik ving hem in het netje en gaf hem dan over aan haar. Ze hield hem zo vast, dat zijn kopje net uit het water stak. Hij hield zich behoorlijk rustig. Ik lette heel even niet op en hoorde plots: KNETS! Ik kijk en op moment liet ze de kogelvis terug los. Op de bodem van het bakje lag een stuk tand van meer dan een milimeter lengte... "Voila," zegt ze heel rustig, "dat is al 1 tand." Ze had er namelijk voor gekozen om tand per tand te proberen, ipv alles in 1 knip. En dit was gelukt! Enkele minuten later probeerde ze op dezelfde manier de andere tand en ook dit lukte!

De kogelvis zijn boventanden zijn nu met de helft gereduceerd. We gaven hem weer wat nieuw water en lieten hem even bekomen. Enkele uren later gaf ik hem wat rode muggelarven en gooide ik enkele slakjes bij in zijn bakje. Verder mocht hij weer rustig in het donker bekomen van alles.

Toen mijn vriendin 's avonds laat het licht nog eens aan deed, lagen er lege slakkenhuisjes in het bakje en de rode muggelarven had hij ook opgegeten! Hij kan dus weer eten! Nu moeten we enkel nog opletten of hij kleine slakkenhuisjes ook nog effectief kan kapot bijten, want hoewel zijn tanden nu reeds 50% korter zijn, zijn ze toch nog redelijk lang. Moest het niet voldoende blijken, moet hij nog eens langskomen voor een tweede behandeling.

Een spannend weekend! Voor zowel ons als de kogelvis. Puffy zwemt nu in ieder geval lustig rond op zoek naar slakjes.

Groetjes
Gunther & Lieve
F8 Tandheelkunde