Fasciatus corsica

Door Joris Aerts

Begin juli 2005 vertrok ik op vakantie naar Corsica. Als killiliefhebber was ik natuurlijk ge´nteresseerd in de daar voorkomende soort; Aphanius Fasciatus. Dit visje vangen was echter niet zo evident!

Alvorens te vertrekken leek het me toch verstandig om me uitgebreid te informeren over alles wat verband hield met de populatie(s) A. Fasciatus op Corsica. Na veel vage informatie op het internet gevonden te hebben, kreeg ik eindelijk bruikbare informatie in handen. H. Meeus, voorzitter van de BKV, bezorgde me een boekje dat opgesteld was door een Fransman die in 1999 op 'expeditie' ging in Corsica (code CLTLQ 99). Dit reisverslag bood me heel wat informatie, maar zorgde anderzijds voor heel wat vragen en twijfels.

In 1999 werd Aphanius Fasciatus slechts op twee plaatsen gevangen; nabij Porto-Vecchio in het zuidoosten van Corsica en net ten zuiden van Bastia (in het noordoostelijk deel van Corsica).

Aangezien ik op vakantie was in het uiterste noorden, leek de locatie nabij Bastia me ideaal.

Aphanius fasciatus - Etang de Biguglia - Joris Aerts

De goede ligging was niet de enige bepalende factor. In 1999 werden er geen Gambusias gevangen in dit biotoop. Deze Gambusias zijn levendbarenden die uitgezet zijn in kustgebieden over heel de wereld om malariamuggen te helpen bestrijden. Jammer genoeg 'bestrijden' ze ook de lokale fauna. Ook Aphanius Fasciatus heeft te lijden onder de aanwezigheid van Gambusias. Op vele plaatsen rond de Middellandse Zee is Aphanius Fasciatus verdwenen door toedoen van Gambusias. Alleen in erg zoute biotopen overleeft A. Fasciatus nog omdat deze soort hoge zoutgehaltes geen probleem vindt, terwijl Gambusias hierin niet kunnen overleven.

De vindplaats die ik wenste te bezoeken ligt eigenlijk net ten zuiden van Bastia. Het is een erg grote waterplas die de naam Etang de Biguglia draagt. Als je een kaart van Corsica neemt zie je dat dit meertje uitmondt in zee. Volgens de documentatie die ik bezit, is deze monding de plaats waar Aphanius Fasciatus zich ophoudt.

Toen ik op de eerste dag van mijn vakantie (het meer lag op de weg tussen luchthaven en hotel) eens polshoogte ging nemen, bleek de informatie die ik bezat niet volledig juist te zijn. Ten eerste staat Etang de Biguglia niet altijd in verbinding met de zee. Enkel bij hoogtij vormt er zich een kanaaltje van maximaal drie meter breed tussen de zee en het meer. Bij laagtij zijn beiden van elkaar gescheiden door een 30 meter strand. In de winter is er misschien wel een permanente verbinding, maar daar kan ik geen uitsluitsel over geven. Een tweede verrassing was de aanwezigheid van Gambusia (die hier in 1999 nog niet voorkwam of niet waargenomen werd). Ik trof deze levendbarenden aan in het volledige zoetwatergedeelte van het meer. Enkel de laatste 30 Ó 40 meter van het meertje (de monding dus) was vrij van deze muskietenvisjes.

Aphanius fasciatus - Etang de Biguglia - Joris Aerts

Het was dan ook in dit laatste stukje van het meer dat ik al snel een schooltje Fasciatussen zag rondzwemmen. Als je weet hoe deze visjes eruit zien, dan herken je ze dadelijk wanneer je ziet zwemmen. De dwarsbanden en de geeloranje vinnen kan je makkelijk waarnemen vanaf de oever. Het biotoop zelf bestond uit niets meer dan zand en enkele keien nabij de oevers. Het viel me op dat deze killies zich ophielden in de erg ondiepe (max. 20 cm) oeverzone wanneer er een verbinding met de zee was. Dit had mogelijk te maken met de aanwezigheid van een school 30 Ó 40 cm lange (zee? / roof? )vissen in het diepere gedeelte (vanaf 50 cm diepte). Bij laagtij zag ik deze grotere vissen niet in het meer. De Aphaniussen zwommen nu echter ook wel veel verder van de oever.

Andere medebewoners die ik in dit biotoop kon vangen waren; garnaaltjes, krabben en ten minste twee verschillende soorten kleine grondeltjes. Ook A. Fasciatus kon ik verschalken. Het slechte nieuws is wel dat ik op vier uur tijd slechts twee mannetjes kon bemachtigen. Beide dieren werden gevangen in water met een temperatuur van 23,5░C (11u) en met een zoutgehalte van 28 gr./l.

Als je dus ooit Corsica bezoekt en je hebt een halve dag tijd dan kan je met een beetje geluk een koppeltje van deze erg mooie vissen bemachtigen aan het meer van Biguglia.