Ervaringen van een lid

Door Raymond Schoers

Beste liefhebbers

Nu mijn naam maar weer eens genoemd is (in de 'wist je dat'), zal ik proberen een artikeltje over mijn belevenissen te schrijven. (Ik durf het woord 'ervaringen' niet gebruiken.) Verwacht van mij geen tips of raadgevingen. Er lopen experts genoeg in de vereniging en ik heb net op het gebied van het aquarium lezen en schrijven geleerd. Ik ben al blij dat ik nu begrepen heb hoe je er het water in moet doen en waarom.

Ik heb vroeger altijd voliŤres gehad en hield me bezig met kleine roofdieren en apen. Ja, ik heb ook kinderen. Dat is eender. Ik had thuis wel eens gesproken over vissen en toen we in 1976 in Utrecht woonden, kocht mijn vrouw een bak van 90cm met onderstel en filterpomp van een andere flatbewoner. Vlug een paar plantjes en de bak stond. Achterwand: daar had ik nog nooit van gehoord. Nu stapelden de stomme streken (in Amsterdam hebben we daar een grovere uitdrukking voor) zich op. Dat er te weinig planten in stonden, had niemand mij gezegd. Ik keek dwars door de bak heen en een harde waterstraal sloeg in het water. Ook nog een luchtpompje en het gedrocht was bijna compleet.

We hadden een vriend die een zaak in vissen en aanverwanten had in een winkelcentrum. Ik zag daar prachtige vissen. Ik kocht er wat, maar ik heb nooit geweten hoe ze heetten. Ik vond ze mooi. Mijn vriend wees een paar andere vissen aan en vroeg of ik ze mooi vond. Ik kreeg ze cadeau. De weken daarop kreeg ik steeds vissen bij van hem. Ik had me nooit afgevraagd of ze bij elkaar pasten. Een enorme drukte in de bak. Er gingen er natuurlijk ook regelmatig dood, maar ik kreeg steeds weer nieuwe. Ze kostten mij toch niets. Er zaten zelfs argusvissen in de bak; brakwatervissen in een zoetwateraquarium! Je houdt het niet voor mogelijk. En nog steeds haast geen planten.

Later, toen ik verhuisde naar BelgiŽ (opnieuw), stond die bak in de living. Op een dag was mijn tapijt nat. Wat heet nat? We verzopen bijna! Lekke bak. Toen was de vissenliefhebberij echt voorbij. Ik heb de vissen en de bak weggegeven, zodat iemand anders het kon leren. Natuurlijk, na de bak gerepareerd te hebben. Einde vissenbak...

Nu een jaar of tien geleden had ik er toch wel weer zin in en werd ik lid van Black Molly. Nu heb ik in die tijd een paar vissen gehouden zonder ze te kwellen. Ik heb van de andere leden en de lezingen wel een beetje geleerd. EINDELIJK! Ik ben nu weer met een bak begonnen en heb me voorgenomen het nu eens goed te doen. Of het slaagt, moeten we afwachten.

Met deze litanie geef ik dan werkelijk een goede raadgeving. Als je niet echt goed op de hoogte bent; WORDT EERST LID VAN EEN AQUARIUMVERENIGING, bij voorkeur Black Molly, en leer hoe het moet. Ik heb een paar leden ontmoet die het beter doen dan ik. Ze zijn eerst lid geworden en gaan dan een bak beginnen. Applaus voor dit echtpaar. Dit is de weg. En ik vergeet natuurlijk niet de gezellige avonden (inclusief de vergaderingen) die we natuurlijk ook meepakken.

Mensen, succes met jullie liefhebberij. En dat we maar lang een prettige vereniging mogen houden.